W pierwszych okresach życia, nasi przodkowie żywili się głównie pokarmem pochodzenia roślinnego. Były to przede wszystkim: owoce, nasiona, pędy bogate w błonnik i przyswajalne węglowodany z niewielką ilością białka i tłuszczu. W wyniku ewolucji, człowiek wzbogacił swoją dietę w wysokowartościowe białko zwierzęce, zmienił tryb życia ze zbieracko-łowieckiego na osiadły, hodowlany. Umiejętność kontroli ognia, przyczyniła się do jeszcze większej podaży mięsa w diecie.
Wartość odżywcza mięsa
Najczęstszym spożywanym mięsem w Polsce są:
- drób
- wieprzowina
- wołowina
- cielęcina
- baranina
- jagnięcina
- konina
- dziczyzna
- mięso królicze
Wszystkie te mięsa mają wysoką zawartość przyswajalnego białka. Ilość tłuszczu zależy od gatunku, rodzaju, części ciała i chowu. Przeważnie waha się od ok. 1 do 40% tłuszczu. Mięso jest również produktem bogatym w sole mineralne, mikro- i makroelementy (sód, potas, fosfor, jod, chlor, magnez, molibden, mangan, miedź, żelazo, siarka, wapń) oraz witaminy (A, witaminy z grupy B, D, E, K, PP). Wartość odżywcza i biologiczna mięsa jest wysoka przez zawartość aminokwasów egzogennych (tych, których organizm ludzki sam nie wytworzy). Mięso zawiera nasycone jak i nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT). Ponadto, w mięsie mogą znajdować się również produkty uboczne chowu przemysłowego, tj. pozostałości metaboliczne po antybiotykach czy środkach ochronnych roślin, które dostały się do organizmu zwierzęcia wraz z paszą.